Los Angeles do San Francisco Express

O tej wycieczce

Firma kontynuowała pracę w swoim normalnym tempie. W 1972 roku P250 Urraco, 400 GT Jarama, 400 GT Espada i P400 Miura SV były w pełnej produkcji. W tym samym roku, próbując poprawić sprzedaż, która do tej pory była dość rozczarowująca, Jarama wprowadziła silnik o mocy 365 KM i została nazwana Jarama S.

W 1972 roku do produkcji w końcu wprowadzono Urraco, który doświadczył kilku początkowych spowolnień. Niemal nieuchronnie wersja S pojawiła się również w październiku tego roku. W tym przypadku celem nie było zwiększenie osiągów samochodu, ale poprawa jego ogólnej jakości, która została zaniedbana w pośpiechu z rozpoczęciem produkcji.

W następnym roku, w oczekiwaniu na rozwinięcie prototypu Countacha do etapu umożliwiającego jego produkcję, Espada została poddana dalszym modyfikacjom i udoskonaleniom, a w październiku 1972 roku zaprezentowano nową serię. Nowe koła oraz dopracowane detale całości nadwozie, deska rozdzielcza, centralna tablica przyrządów i różne komponenty charakteryzują tę dobrze wykonaną serię III. Ta ostatnia seria zasadniczo stanowiła decydujący szczyt w ewolucji tego wyjątkowego czteromiejscowego samochodu, który nadal cieszy się dużym zainteresowaniem wśród fanów Lamborghini na całym świecie. Jego produkcja osiągnęłaby przyzwoitą liczbę 1226 sztuk, co jest dość dużą liczbą dla producenta samochodów tej wielkości sprzedającego się po najwyższych cenach katalogowych.

Produkcyjny model Countacha otrzymał nazwę kodową LP 400, ponieważ jego silnik V12 – umieszczony wzdłużnie za kokpitem – został zwiększony do idealnej pojemności skokowej wynoszącej 4 litry (3929 cm3). Model ten zadebiutował na Salonie Motoryzacyjnym w Genewie w 1973 roku.